Ekran SAW (Surface acoustic wave) w komputerach panelowych to technologia dotykowa, w której na powierzchni szklanego podłoża generowane są fale akustyczne (ultradźwiękowe). W rogach panelu umieszczone są przetworniki: nadawcze (TX) generują fale wzdłuż osi X i Y, i odbiorcze (RX) rejestrują sygnał po przejściu przez całą powierzchnię. Siatka reflektorów akustycznych po bokach szkła kieruje fale w obu osiach. Gdy użytkownik dotknie ekranu, jego palec (lub rysik) zaburzy część energii akustycznej - kontroler wykrywa tłumienie i precyzyjnie oblicza współrzędne punktu dotyku.
Dużą zaletą jest brak jakichkolwiek dodatkowych warstw między użytkownikiem a szkłem - nie ma folii ani powłoki rezystywnej. Dzięki temu obraz jest wyjątkowo ostry i jasny, a ekran jest bardzo czuły reagując nawet na lekki dotyk. Tego typu panele są też odporne na uszkodzenia mechaniczne samego ekranu, nawet po zarysowaniu go działanie dotyku nie będzie zakłucone.

Największą wadą ekranów typu SAW jest ich słabość na zanieczyszczenia i wilgoć. Brud, kurz, krople wody czy nawet robocze rękawiczki mogą zakłócać działanie fal akustycznych i powodować błędne odczyty lub całkowite zablokowanie działania. Z tego powodu technologia słabo sprawdza się w trudnych warunkach środowiskowych, na zewnątrz czy w przemyśle. Ekrany SAW obsługują tylko dotyk palcem lub miękkim rysikiem - nie reagują na twardy, nieuginający się przedmiot.

Ekran IR (infrared) działa na podobnej zasadzie co ekran SAW z tym, że zamiast fal ultradźwiękowych wykorzystuje niewidoczne wiązki podczerwieni rozpięte nad całą powierzchnią szkła. Wzdłuż dwóch krawędzi rozmieszczone są nadajniki LED (TX), a naprzeciwko nich - odbiorniki fotodiodowe (RX). Razem tworzą gęstą siatkę wiązek poziomych i pionowych. Gdy cokolwiek przerwie dwie wiązki jednocześnie (poziomą i pionową), kontroler natychmiast odczytuje współrzędne przecięcia jako punkt dotyku. Co ważne, żaden dodatkowy materiał nie leży bezpośrednio na powierzchni ekranu - szkło pozostaje "czyste", co przekłada się na doskonałą jasność i klarowność obrazu, podobnie jak w ekranach SAW.
Technologia IR nie wymaga ani przewodnictwa elektrycznego, ani pochłaniania fal akustycznych, reaguje ona na wszystko, co blokuje światło: palec, rękawiczkę, czy nawet długopis.

Największą słabością ekranów IR jest ich podatność na zakłócenia optyczne. Silne oświetlenie słoneczne lub intensywne oświetlenie lamp może nasycać odbiorniki i powodować fałszywe odczyty lub całkowity zanik czułości. Problem ten sprawia, że ekrany IR gorzej radzą sobie w instalacjach zewnętrznych bez specjalnych osłon. Kolejną wadą jest ograniczona rozdzielczość pozycjonowania dotyku, gęstość siatki jest fizycznie ograniczona liczbą diod LED, więc dokładność z natury ustępuje ekranom pojemnościowym. Ekrany IR są też stosunkowo grube ze względu na ramkę mieszczącą nadajniki i odbiorniki, co utrudnia miniaturyzację. Jeżeli chodzi o odporność na zanieczyszczenia to w odróżnieniu od SAW, gdzie zabrudzenie jedynie osłabia sygnał, w ekranach IR nawet niewielka przeszkoda fizyczna na krawędzi ramy np. plama lub owad potrafią całkowicie zablokować wiązkę i wygenerować fałszywy, permanentny sygnał dotyku.